လြန္ခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းက မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေျပာလိုက္တဲ့
စကားတစ္ခြန္းကို မေက်နပ္လို႔႔ "ကၽြန္ေတာ္က အရူးမဟုတ္ဘူးဗ်။"လို႔
တံု႔ျပန္ပါတယ္။ ေျပာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကလဲ အခုအခ်ိန္ထိ အေတာ္ေလး
ပူပူေႏြးေႏြးျဖစ္ေနဆဲ ရခိုင္အေရး (ဝါ) ဘဂၤါလီ/ရုိဟင္ဂ်ာအေရး ျဖစ္ပါတယ္။
သူနဲ႔ သေဘာတူတာ မတူတာ ခဏထားလို႔ သူေျပာလိုက္တဲ့စကားနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲ ျဖတ္ခနဲ ဝင္လာတဲ့ အေတြးတစ္ခု ရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့
"ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ အရူးေတြမဟုတ္ဘူး။ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးဟာ
ေမာဟဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ဥာဏ္ထံုထိုင္းေတြမဟုတ္ဘူး" ဆုိတာပဲ။
လူေျခာက္သိန္းေလာက္ ဒုကၡပင္လယ္ေဝေနတာကို မသနားရေကာင္းလားဆိုၿပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကမာ႔ၻႏိုင္ငံအေျမာက္အျမားက ျပစ္ခ်က္ေပါင္းစံုနဲ႔
စြပ္စြဲေနတဲ့အျပင္ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားသူေတြ၊ ရက္စက္သတ္ျဖတ္မႈကို အားေပးတဲ့
ဖ်က္စီးေရးသမား ဗုဒၶဘာသာမ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္မ်ားအျဖစ္ သရုပ္ေဖာ္လ်က္ရွိပါတယ္။
သူတို႔ကသာ အၾကမ္းဖက္သမားတခ်ိဳ႔ လုပ္ရပ္ၾကာင့္ သူတို႔သနားတဲ့သူေတြကို
လူမ်ိဳးနဲ႕ခ်ီၿပီး တစ္အုပ္လံုး မႏိွပ္ကြပ္ဖို႔ ေျပာေနေပမယ့္
ကိုယ္ေတြကိုက်ေတာ့ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာအပါအဝင္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးကို
လူဆိုးလူယုတ္မာျဖစ္ေအာင္ သိမ္းႀကံဳးၿပီး သားပုတ္ေလလြင့္ လုပ္ေနၾကတာပဲ။
အေျပာခံရတဲ့အထဲမွာ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြကအစ၊ သတင္းစာဆရာမ်ား၊ ကာတြန္းဆရာမ်ားအလယ္ ဘုန္းႀကီးနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားပါ မက်န္ဘူး။ အမ်ားညီရင္ ဤကို ကၽြဲဖတ္တယ္ဆိုတာ ဒီလိုပါလားဆိုတာ အခုမွ မ်က္ျမင္ၾကံဳေတြ႔ရတယ္။ ခ်ီးမြမ္း ခုနစ္ရက္၊ ကဲ႔ရဲ႕ ခုနစ္ရက္ဆိုတဲ့ ျမန္မာဆိုရုိးစကားဟာလဲ ဒီအေရးမွာ လြဲေနဟန္တူတယ္။
ဗုဒၶဘာသာတို႕၊ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ အစြန္းေရာက္ မေရာက္တို႔ကို မစဥ္းစားနဲ႔ဦး။ မဟုတ္တမ္းတရားေတြ ၾကားလာရင္ ခံျပင္းတတ္တာ၊ မႏွစ္ၿမိဳ႕တာ လူ႔သဘာဝ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါဟာ လူသားရဲ႕ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္က ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ဇာတိစိတ္သာ ျဖစ္တယ္။အခ်ိဳ႔ေသာ အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားမွာ ျဖစ္ရပ္မွန္ဟာ တစ္မ်ိဳးသာရွိႏိုင္တဲ့အတြက္ မဟုတ္ရင္ မခံခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္နဲ႔ တံု႔ျပန္ၾကတာ အမ်ားႀကီးပါတယ္။ မုသားကို ရြံ႕မုန္းၾကသူေတြထဲမွာ ျမန္မာဟာ ျခြင္းခ်က္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္ပါဘူး။
စစ္အာဏာရွင္အဆက္ဆက္ရဲ႕ ရာစုဝက္ေလာက္ လွည့္ျဖားအုပ္ခ်ဳပ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ယဥ္ပါးၿပီးသား လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေခတ္မွာမွ ေမာဟတိမ္သလႅာေတြေၾကာင့္ ထံုထိုင္း မိုက္မဲသြားရတယ္လို႔ ထင္ၾကရင္ေတာ့ အဲဒီလို ထင္သူူေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အသိဥာဏ္အဆင့္အတန္းကို သိပ္ေစာ္ကားလြန္းရာက်ေနၿပီလို႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာလူငယ္ေတြကို တဒဂၤ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈေနာက္ကိုမလိုက္ဘဲ အစစ္အမွန္ အႏွစ္သာရရွိသူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေစခ်င္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ အရူးေတြမဟုတ္ဘူးဗ်။
အေျပာခံရတဲ့အထဲမွာ တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြကအစ၊ သတင္းစာဆရာမ်ား၊ ကာတြန္းဆရာမ်ားအလယ္ ဘုန္းႀကီးနဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားပါ မက်န္ဘူး။ အမ်ားညီရင္ ဤကို ကၽြဲဖတ္တယ္ဆိုတာ ဒီလိုပါလားဆိုတာ အခုမွ မ်က္ျမင္ၾကံဳေတြ႔ရတယ္။ ခ်ီးမြမ္း ခုနစ္ရက္၊ ကဲ႔ရဲ႕ ခုနစ္ရက္ဆိုတဲ့ ျမန္မာဆိုရုိးစကားဟာလဲ ဒီအေရးမွာ လြဲေနဟန္တူတယ္။
ဗုဒၶဘာသာတို႕၊ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ အစြန္းေရာက္ မေရာက္တို႔ကို မစဥ္းစားနဲ႔ဦး။ မဟုတ္တမ္းတရားေတြ ၾကားလာရင္ ခံျပင္းတတ္တာ၊ မႏွစ္ၿမိဳ႕တာ လူ႔သဘာဝ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါဟာ လူသားရဲ႕ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္က ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ဇာတိစိတ္သာ ျဖစ္တယ္။အခ်ိဳ႔ေသာ အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားမွာ ျဖစ္ရပ္မွန္ဟာ တစ္မ်ိဳးသာရွိႏိုင္တဲ့အတြက္ မဟုတ္ရင္ မခံခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္နဲ႔ တံု႔ျပန္ၾကတာ အမ်ားႀကီးပါတယ္။ မုသားကို ရြံ႕မုန္းၾကသူေတြထဲမွာ ျမန္မာဟာ ျခြင္းခ်က္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္ပါဘူး။
စစ္အာဏာရွင္အဆက္ဆက္ရဲ႕ ရာစုဝက္ေလာက္ လွည့္ျဖားအုပ္ခ်ဳပ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ယဥ္ပါးၿပီးသား လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေခတ္မွာမွ ေမာဟတိမ္သလႅာေတြေၾကာင့္ ထံုထိုင္း မိုက္မဲသြားရတယ္လို႔ ထင္ၾကရင္ေတာ့ အဲဒီလို ထင္သူူေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အသိဥာဏ္အဆင့္အတန္းကို သိပ္ေစာ္ကားလြန္းရာက်ေနၿပီလို႔ပဲ ေျပာပါရေစ။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာလူငယ္ေတြကို တဒဂၤ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈေနာက္ကိုမလိုက္ဘဲ အစစ္အမွန္ အႏွစ္သာရရွိသူမ်ားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေစခ်င္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ အရူးေတြမဟုတ္ဘူးဗ်။
No comments:
Post a Comment