စာေပဗိမာန္ဦးေအးေမာင္က သူေရးတဲ့ "ေသသည္၏အျခားမဲ့၌" စာအုပ္နိဂံုးမွာ
ေသျခင္းတရားနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ သူ႕ရဲ႕အျမင္ကို ေဖာ္ျပရာမွာ သူ႕အေနနဲ႕ ေသတဲ့အခါ
ဘဝျပတ္စဲလိုတဲ့ ဆႏၵရွိေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ဘဝျပတ္ေစဖို႕ ဘဝသံေယာဇဥ္ကို
တတ္ႏိုင္သမွ် ႀကိဳးစားပယ္ျဖတ္ေနတဲ့အတြက္ သူ႕အလိုဆႏၵအတိုင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္
(ဘဝျပတ္လိမ့္မယ္)လို႕ ယံုၾကည္ေၾကာင္း ေရးခဲ့တယ္။ ဦးေအးေမာင္ရဲ႕ သိပၸံပညာ၊
တမလြန္နဲ႔ ပရေလာက သုေတသနေတြကို သေဘာက်ေပမယ့္ ဒီဘဝျပတ္စဲမႈအယူအဆ
(သြယ္ဝိုက္အဆို) ကိုေတာ့ စဖတ္မိစဥ္ကတည္းက ဥေစၦဒဒိ႒ိစြန္းထဲ
ျပန္ေရာက္သြားတယ္လို႕ထင္မိတယ္။
မၾကာေသးခင္က မိလိႏၵပဥွာ ကိုျပန္ဖတ္မိေတာ့ ေယာနိေသာ မနသိကာရနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး မိလိႏၵမင္းႀကီးက ရွင္နာဂသိန္ကို ေမးခဲ့ဖူးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို သတိျပဳမိတယ္။ "ေယာနိေသာမနသိကာရ နဲ႕ မိမိစိတ္ကို စုစည္းသိမ္းယူၿပီး ပညာနဲ႕ ကိေလသာတို႕ကို ျဖတ္ရတယ္"ဆိုတဲ့ အရွင္နာဂေသနေပးတဲ့ မုေယာစပါးရိတ္လွီးပံု ဥပမာကိုလည္း အားရႏွစ္သက္မိတယ္။
ေသခါနီး စိတ္ထားတတ္ရုံ၊ ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာနကင္းေအာင္ ေနလိုက္ရုံနဲ႕ ဘဝမဆက္ေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆသူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားဖြယ္လည္းျဖစ္တယ္။ ေရွ႔ဘဝ ေနာက္ဘဝ၊ သံသရာ၊ ေရစက္ ပ႒ာန္းဆက္ေတြကို သိပ္အမ်ားႀကီး စြဲလမ္းျပန္ရင္လည္း သႆတအစြန္းေရာက္မွာပဲျဖစ္တယ္။
စာပေဗိမာန်ဦးအေးမောင်က သူရေးတဲ့ "သေသည်၏အခြားမဲ့၌" စာအုပ်နိဂုံးမှာ သေခြင်းတရားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့အမြင်ကို ဖော်ပြရာမှာ သူ့အနေနဲ့ သေတဲ့အခါ ဘဝပြတ်စဲလိုတဲ့ ဆန္ဒရှိကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ဘဝပြတ်စေဖို့ ဘဝသံယောဇဉ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပယ်ဖြတ်နေတဲ့အတွက် သူ့အလိုဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မယ် (ဘဝပြတ်လိမ့်မယ်)လို့ ယုံကြည်ကြောင်း ရေးခဲ့တယ်။ ဦးအေးမောင်ရဲ့ သိပ္ပံပညာ၊ တမလွန်နဲ့ ပရလောက သုတေသနတွေကို သဘောကျပေမယ့် ဒီဘဝပြတ်စဲမှုအယူအဆ (သွယ်ဝိုက်အဆို) ကိုတော့ စဖတ်မိစဉ်ကတည်းက ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိစွန်းထဲ ပြန်ရောက်သွားတယ်လို့ထင်မိတယ်။
မကြာသေးခင်က မိလိန္ဒပဥှာ ကိုပြန်ဖတ်မိတော့ ယောနိသော မနသိကာရနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး မိလိန္ဒမင်းကြီးက ရှင်နာဂသိန်ကို မေးခဲ့ဖူးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို သတိပြုမိတယ်။ "ယောနိသောမနသိကာရ နဲ့ မိမိစိတ်ကို စုစည်းသိမ်းယူပြီး ပညာနဲ့ ကိလေသာတို့ကို ဖြတ်ရတယ်"ဆိုတဲ့ အရှင်နာဂသေနပေးတဲ့ မုယောစပါးရိတ်လှီးပုံ ဥပမာကိုလည်း အားရနှစ်သက်မိတယ်။
သေခါနီး စိတ်ထားတတ်ရုံ၊ လောဘ ဒေါသ မာန်မာနကင်းအောင် နေလိုက်ရုံနဲ့ ဘဝမဆက်တော့ဘူးလို့ ယူဆသူများအတွက် စဉ်းစားဖွယ်လည်းဖြစ်တယ်။ ရှေ့ဘဝ နောက်ဘဝ၊ သံသရာ၊ ရေစက် ပဋ္ဌာန်းဆက်တွေကို သိပ်အများကြီး စွဲလမ်းပြန်ရင်လည်း သဿတအစွန်းရောက်မှာပဲဖြစ်တယ်။
“What, Nāgasena, is the characteristic mark of wise attention (yoniso manasikāro); and what that of wisdom (paññā)?”
“Taking hold is the mark of wise attention, cutting off is the mark of wisdom.”
“Give me an illustration.”
“How do barley reapers reap the barley?”
“They grasp the barley into a bunch with the left hand and, with a sickle in the right hand, they cut the barley.”
“Just so, O king, the recluse takes hold of his mind with wise attention and cuts of the defilements with wisdom.”
- King Milinda’s Questions, The Great Chapter: A Question on Concepts
မၾကာေသးခင္က မိလိႏၵပဥွာ ကိုျပန္ဖတ္မိေတာ့ ေယာနိေသာ မနသိကာရနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး မိလိႏၵမင္းႀကီးက ရွင္နာဂသိန္ကို ေမးခဲ့ဖူးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို သတိျပဳမိတယ္။ "ေယာနိေသာမနသိကာရ နဲ႕ မိမိစိတ္ကို စုစည္းသိမ္းယူၿပီး ပညာနဲ႕ ကိေလသာတို႕ကို ျဖတ္ရတယ္"ဆိုတဲ့ အရွင္နာဂေသနေပးတဲ့ မုေယာစပါးရိတ္လွီးပံု ဥပမာကိုလည္း အားရႏွစ္သက္မိတယ္။
ေသခါနီး စိတ္ထားတတ္ရုံ၊ ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာနကင္းေအာင္ ေနလိုက္ရုံနဲ႕ ဘဝမဆက္ေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆသူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားဖြယ္လည္းျဖစ္တယ္။ ေရွ႔ဘဝ ေနာက္ဘဝ၊ သံသရာ၊ ေရစက္ ပ႒ာန္းဆက္ေတြကို သိပ္အမ်ားႀကီး စြဲလမ္းျပန္ရင္လည္း သႆတအစြန္းေရာက္မွာပဲျဖစ္တယ္။
စာပေဗိမာန်ဦးအေးမောင်က သူရေးတဲ့ "သေသည်၏အခြားမဲ့၌" စာအုပ်နိဂုံးမှာ သေခြင်းတရားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့အမြင်ကို ဖော်ပြရာမှာ သူ့အနေနဲ့ သေတဲ့အခါ ဘဝပြတ်စဲလိုတဲ့ ဆန္ဒရှိကြောင်း၊ ဒါကြောင့် ဘဝပြတ်စေဖို့ ဘဝသံယောဇဉ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပယ်ဖြတ်နေတဲ့အတွက် သူ့အလိုဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မယ် (ဘဝပြတ်လိမ့်မယ်)လို့ ယုံကြည်ကြောင်း ရေးခဲ့တယ်။ ဦးအေးမောင်ရဲ့ သိပ္ပံပညာ၊ တမလွန်နဲ့ ပရလောက သုတေသနတွေကို သဘောကျပေမယ့် ဒီဘဝပြတ်စဲမှုအယူအဆ (သွယ်ဝိုက်အဆို) ကိုတော့ စဖတ်မိစဉ်ကတည်းက ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိစွန်းထဲ ပြန်ရောက်သွားတယ်လို့ထင်မိတယ်။
မကြာသေးခင်က မိလိန္ဒပဥှာ ကိုပြန်ဖတ်မိတော့ ယောနိသော မနသိကာရနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး မိလိန္ဒမင်းကြီးက ရှင်နာဂသိန်ကို မေးခဲ့ဖူးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို သတိပြုမိတယ်။ "ယောနိသောမနသိကာရ နဲ့ မိမိစိတ်ကို စုစည်းသိမ်းယူပြီး ပညာနဲ့ ကိလေသာတို့ကို ဖြတ်ရတယ်"ဆိုတဲ့ အရှင်နာဂသေနပေးတဲ့ မုယောစပါးရိတ်လှီးပုံ ဥပမာကိုလည်း အားရနှစ်သက်မိတယ်။
သေခါနီး စိတ်ထားတတ်ရုံ၊ လောဘ ဒေါသ မာန်မာနကင်းအောင် နေလိုက်ရုံနဲ့ ဘဝမဆက်တော့ဘူးလို့ ယူဆသူများအတွက် စဉ်းစားဖွယ်လည်းဖြစ်တယ်။ ရှေ့ဘဝ နောက်ဘဝ၊ သံသရာ၊ ရေစက် ပဋ္ဌာန်းဆက်တွေကို သိပ်အများကြီး စွဲလမ်းပြန်ရင်လည်း သဿတအစွန်းရောက်မှာပဲဖြစ်တယ်။
“What, Nāgasena, is the characteristic mark of wise attention (yoniso manasikāro); and what that of wisdom (paññā)?”
“Taking hold is the mark of wise attention, cutting off is the mark of wisdom.”
“Give me an illustration.”
“How do barley reapers reap the barley?”
“They grasp the barley into a bunch with the left hand and, with a sickle in the right hand, they cut the barley.”
“Just so, O king, the recluse takes hold of his mind with wise attention and cuts of the defilements with wisdom.”
- King Milinda’s Questions, The Great Chapter: A Question on Concepts
No comments:
Post a Comment