၂၀၀၈ ခုနှစ် အခြေခံဥပဒေအရ ဒုတိယအကြိမ်လွှတ်တော်က သက်တမ်းကုန်ခဲ့ပြီ။ တတိယအကြိမ်လွှတ်တော်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်း မရှိဘူး။ လွှတ်တော်ကိုယ်စားပြုကော်မတီကလည်း ၂၀၀၈ အခြေခံဥပဒေထဲက လွှတ်တော်ကိုပဲ ညွှန်းဆိုတာဖြစ်ပြီး သမ္မတ၊ ဒုသမ္မတဆိုတာတွေကလည်း ၂၀၀၈ ထဲပါတဲ့ ရာထူးတွေပဲဖြစ်တယ်။ ကုန်ကုန်ပြောရရင် ယာယီဝန်ကြီးတွေနဲ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စားပြုကော်မတီက ရုံးစာခေါင်းစီးထဲ ထည့်သုံးနေတဲ့ နိုင်ငံတော်အမှတ်တံဆိပ်၊ လွှတ်တော်အမှတ်တံဆိပ်တွေကအစ ၂၀၀၈ ထဲကပါပဲ။
တဖန် ၂၀၀၈ ခုနှစ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကိုလည်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဆိုပြန်တော့ ဘယ်အခြေခံဥပဒေအောက်က ဘယ်ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ ရွေးကောက်တင်မြှောက်လိုက်တဲ့ ဘယ်လွှတ်တော်ကို သူတို့ကိုယ်စားပြုနေမှန်း မသိတော့ပါဘူး။
နောက်တစ်ချက်က ၂၀၀၈ အတိုင်း သမ္မတရွေးဖို့ဆိုရင်လည်း တပ်က ဒုသမ္မတတစ်ဦး ပါဝင်ရပါမယ်။ သမ္မတကို ပြည်သူက တိုက်ရိုက်ရွေးကောက်တဲ့စနစ်မဟုတ်ဘဲ သမ္မတရွေးချယ်တင်မြှောက်ရေးအဖွဲ့က ရွေးချယ်ရတာကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။ နစက ဘက်က ယာယီသမ္မတကို ကာ/လုံခေါ်ခိုင်းပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေကြေညာခိုင်းတာကလည်း ၂၀၀၈ အရ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်တာမှန်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အာဏာသိမ်းတယ်ဆိုတာကိုက ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေရဲ့ ပြင်ပက လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း နစက က သူ့လုပ်ရပ်ကို အာဏာထိန်းတယ်လို့ချည်း တောက်လျောက် ပြောနေတာပါ။ တပ်အနေနဲ့ ၂၀၀၈ ကို ဖျက်မပစ်ချင်တာက လိုရင်းဖြစ်တယ်။
သို့သော် ဖျက်ချင်ပေမယ့် ၂၀၀၈ မူဘောင်ထဲက နိုင်ငံတော်အဖွဲ့အစည်းများကို သံယောဇဉ်မဖြတ်နိုင်ဘဲ ကိုယ်စားပြုရန် ပြန်သုံးနေရသူများအဖို့ကတော့ ကြာလေ အဆီအငေါ်မတည့်ပိုဖြစ်လေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ နိုင်ငံတကာက တောင်းဆိုနေတဲ့ အာဏာသိမ်းမှုမတိုင်ခင်က အခြေအနေမျိုးကို ပြန်ရောက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေဟာလည်း ပိုနည်းသွားပါလိမ့်မယ်။ စိုးရိမ်စရာက ဒီအဆီအငေါ်မတည့်မှုကြောင့်ပဲ ပြည်တွင်းလက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခသစ်တစ်ခု တိုးလာမယ့်အန္တရာယ် ဖြစ်ပါတယ်။
No comments:
Post a Comment