အမ်ဳိးသားလုံျခဳံေရးဆိုင္ရာ အၾကံေပးပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ဘယ္သူ႔ကို
ခန္႔လိုက္တယ္ဆိုတာထက္ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးအဆင့္ သတ္မွတ္တဲ့ ဒီရာထူးကို NLD
အစိုးရအေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ဖန္တီးရသလဲဆိုတဲ့အခ်က္က ပိုစိတ္ဝင္စားစရာ
ေကာင္းတယ္။
လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီးဌာန သံုးခုလံုးကလဲ
ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ႕ တိုက္ရုိက္ ကြပ္ကဲမႈေအာက္မွာရွိတယ္။ တစ္ႏွစ္နီးပါး
အစိုးရသက္တမ္းအတြင္းမွာ မရွဴႏိုင္ မကယ္ႏိုင္ ေပၚလာတဲ့ ျပႆ နာေတြကလဲ
စစ္တပ္ပါဝင္ပတ္သက္ေနတဲ့ လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာကိစၥရပ္က အမ်ားစုျဖစ္ေနတယ္။
အမ်ဳိးသားလုံျခဳံေရးဆိုင္ရာ အၾကံေပးပုဂၢဳိလ္ရာထူးကို ဖန္တီးျခင္းအားျဖင့္
အရပ္သားအစိုးရနဲ႔ စစ္တပ္ၾကားမွာ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းသစ္တစ္ခု
ေဖာက္တဲ့သေဘာ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥကို အထူးျပဳ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္မယ့္သူ
ရွာတဲ့သေဘာပဲ။
အရပ္ဘက္-စစ္ဘက္ဆက္ဆံေရးရွဳေထာင့္က သံုးသပ္ရင္ေတာ့ တိုးတက္မႈရယ္လို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ လူပုဂၢဳိလ္အပိုင္းလဲ ပါလာမယ္။ ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းက် အရပ္သားက စစ္သားရဲ႕ ေလးစားလိုက္နာမႈကို လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင့္ျမတ္မႈတစ္ခုထဲကိုပဲ ၾကည့္လို႔မရဘူး။ ခန္႔အပ္ခံရတဲ့ပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ အရင္ရွိခဲ့ဖူးတဲ့ တပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးအင္အား၊ သူ႔ရဲ႕ စစ္အစိုးရလက္ထက္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ေလ့လာသံုးသပ္ၾကည့္မွ အခုရာထူးမွာလဲ သူဘာလုပ္မယ္ဆိုတာကို သိႏိုင္မယ္။
ေခါက္ရုိးက်ိဳး ျဗဴရုိကရက္ေဟာင္းေတြကို အလုပ္ျဖစ္ေရးအတြက္ ၾကားလူသေဘာမ်ိဳး စဥ္းစားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့။ အသစ္အဆန္းေတြ၊ ထူးထူးျခားျခားေတြလဲ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
No comments:
Post a Comment